Zacznij od skały
Nadmorskie krajobrazy to w większości widoczna geologia. Twarda skała, taka jak granit i bazalt, opiera się morzu i tworzy przylądki, natomiast miększa kreda, glina i piaskowiec cofają się szybciej, tworząc zatoki, łuki i zapadające się klify. Tam, gdzie morze wykorzystuje spękania i uskoki, jaskinie poszerzają się w łuki, łuki się zapadają w skały morskie, a te w końcu stają się pieńkami przykrytymi przy wysokiej wodzie. Rozpoznanie, na którym etapie jesteś, pokazuje, jak aktywnie zmienia się wybrzeże i jak bardzo możesz ufać gruntowi przy jego krawędzi.
Wybrzeża klifowe i skały morskie
Sliabh Liag w hrabstwie Donegal wznosi się na około 600 metrów nad Atlantykiem i należy do najwyższych klifów morskich w Europie. Na Orkadach Old Man of Hoy ma około 137 metrów wysokości. To piaskowcowa skała, na którą po raz pierwszy wspięto się w 1966 roku, a która według przewidywań kiedyś się zawali. Na normandzkim wybrzeżu w Étretat kreda została wyrzeźbiona w łuki i igłę, które latem przyciągają tłumy.
Klify są często podcinane przez fale i osłabiane przez deszcz i mróz. Trawa może wisieć nad pustką. Trzymaj się wyznaczonych szlaków, zachowaj co najmniej kilka metrów od każdej krawędzi i zachowaj szczególną ostrożność przy wietrze, który na szczytach klifów porywa się nieprzewidywalnie. Odrywające się skały to realne zagrożenie także na plażach pod klifami.
Wybrzeża pływowe i groble
Niektóre wyspy są wyspami tylko przez część dnia. Lindisfarne w Northumberland jest dostępne grobla, która dwa razy dziennie zalewa woda. Bezpieczne godziny przejścia są publikowane, a mimo to co roku pojazdy utykają. Mont-Saint-Michel w Normandii leży w zatoce o jednych z największych w Europie różnic poziomów wody, gdzie woda szybko wraca na mielizny.
Zawsze korzystaj z oficjalnych tabel pływów i godzin przejścia, a nie z ogólnej prognozy z aplikacji w telefonie.
Mierzeje, ławice i tombolo
Tam, gdzie fale przesuwają piasek wzdłuż brzegu, powstają mierzeje i ławice. Tombolo to piaszczysta lub żwirowa łacha, która łączy wyspę z lądem. St Ninian's Isle na Szetlandach jest połączona z lądem jednym z najlepszych aktywnych piaszczystych tombolo w Wielkiej Brytanii. W większości warunków da się tam przejść, ale kształtuje go każdy zimowy sztorm. Te formy są kruche: trawy wydmowe je utrzymują, więc przechodząc przez wydmy, trzymaj się szlaków.
Brzegi wulkaniczne
Wybrzeża wulkaniczne są młode i strome. Giant's Causeway w Irlandii Północnej odsłania około 40 000 splecionych bazaltowych słupów, które powstały podczas stygnięcia lawy. Od 1986 roku jest na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Na Wyspach Westman na Islandii erupcja z 1973 roku na Heimaey dodała wyspie nowego lądu, a pobliska Surtsey, która wynurzyła się z morza w 1963 roku, jest zamknięta dla wszystkich poza naukowcami, by można było badać naturalną kolonizację.
Czarne plaże z piasku na wulkanicznych wybrzeżach często opadają stromo w głęboką wodę, tworząc silne fale i cofkę, które potrafią przewrócić człowieka i wciągnąć go do morza. Nigdy nie odwracaj się tam plecami do morza.
Hornstrandir: wybrzeże bez dróg
W Fiordach Zachodnich Islandii rezerwat przyrody Hornstrandir nie ma dróg ani stałych mieszkańców. Gospodarstwa opuszczono w połowie XX wieku, a obszar stał się rezerwatem w 1975 roku. Latem łodzie kursują z Ísafjörður i Bolungarvíku, wysadzając piechurów w zatokach, do których muszą wrócić o określonej godzinie. Lisy polarne są tu objęte ochroną i stosunkowo nieufne wobec ludzi. Piesi potrzebują pełnego sprzętu biwakowego, umiejętności nawigacji i zapasu żywności awaryjnej: nie ma tu sklepu, a zasięg telefonii jest ograniczony.
Pustynie nadbrzeżne i mgła
Skeleton Coast w Namibii pokazuje, że dramatyczne nie zawsze oznacza zielone. Zimny prąd Benguela wytwarza gęstą mgłę nad pustynnym brzegiem usianym wrakami statków, a na Przylądku Cross znajduje się duża kolonia fok przylądkowych. Dostęp do niektórych odcinków wybrzeża jest kontrolowany za pomocą zezwoleń, a odległości między stacjami paliw są duże.